2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre,mağdurdan önce para isteyen sanığın, mağdurun vermemesi üzerine falına bakmak için bir kenara götürmesi, fal bahanesi ile cebindeki paraları çıkarmasını isteyip mağdurun avucunda duran paraları kavrayarak dua okur gibi bir şeyler mırıldanarak, "sende büyü var" diyerek mağduru oyalaması ve fal bakma eylemi bittikten sonra oradan ayrılmasından sonra mağdurun paralarının alınmış olduğunu farketmesi şeklinde gerçekleşen olayda mağdurun parayı sanığa tesliminin söz konusu olmadığı, mağdurun elindeyken sanık tarafından özel beceri ile mağdura hissettirilmeden paranın alındığının anlaşılması karşısında eylemin TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.