Ceza Genel Kurulu

Ceza Genel Kurulu         2017/398 E.  ,  2018/569 K. "İçtihat Metni"Kararı Veren Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi Mahkemesi :Asliye Ceza Sayısı : 357-1003 Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin Ankara (kapatılan) 27. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01.07.2008 tarih ve 857-796 sayılı hükmün mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yüksek 14. Ceza Dairesince 19.11.2012 tarih ve 7814-11543 sayı ile; "Kendi onur ve namusunu ilgilendiren bir konuda iftira atması için geçerli sebep bulunmayan mağdurenin, aşamalarda değişmeyen tutarlı ve samimi anlatımlarına, tanık beyanlarına ve dosya kapsamına göre, hastanede refakatçi olarak kalan sanığın, aynı hastanede tedavi gören yaşı küçük mağdureyi yanına çağırmak suretiyle, bacaklarını ve göğüslerini elleyip, sarılıp boynundan öpmek suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, bu suçtan mahkûmiyeti yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir. Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesi ise 06.09.2013 tarih ve 357-1003 sayı ile; "Mağdure, olayın ertesi günü olan 5.9.2007 tarihli hazırlık ifadesinde, saat.13.00 sıralarında sanığın seni seviyorum diyerek, bacaklarını ellemeye başladığını ve öpmeye çalıştığını, akşam vakti ise sanığın kendisini çağırdığını o saatte kapalı olan kafeterya tarafına götürdüğünü, göğüslerini ellediğini, boynunu öptüğünü ifade etmiştir. Tacize uğrayan mağdurenin, aynı gün ikinci kez aynı sanığın çağrısına uyarak gitmesi ciddi şüphe doğurucudur. Sanık, mağdurenin bulunduğu odaya gelip tacizini sürdürse idi, mağdurenin ifadesi samimi görülebilirdi. Mahkemece 6.2.2008 tarihi ifadesinde, öğlenki olay akşam, akşamki olay gece olarak ifade edilmiş, ifadesindeki diğer çelişkiler zabta geçmiş, gerekçeli kararda da belirtilmiştir. Yargıtay bozma ilamında belirtilen, 'mağdurenin aşamalarda değişmeyen samimi ve tutarlı anlatımları' yukarıda belirtilen nedenlerle dosya kapsamı ile uyuşmamaktadır. Hazırlıkta dinlenen, mahkemece temin edilemeyen tarafsız kamu tanığı durumundaki, şahit Özgül Mekik 5.9.2007 tarihli ifadesinde, saat 19.30 sıralarında sanık ile mağdureyi koridorun başından konuşarak geldiklerini, mağdure odaya girince tacizi söylediğini ifade etmiştir. Olay anını gören şahit ifadesi bulunmamaktadır. O hâlde Yargıtay bozma ilamında belirtildiği gibi verilecek mahkumiyette şahit ifadelerine dayanılması doğru olmayacaktır. 'Kendi onur ve namusunu ilgilendiren bir konuda iftira etmesi için bir neden bulunmayan mağdure ifadesi' kavramı varsayımsal olup,olaydan olaya değişiklik gösterir. Kanaatimce, bu kabulün aksine, olayın akışı içinde şüphe doğuracak hiçbir verinin bulunmaması gerekir. Olayda yüzünde doğuştan ağır lekeler olan, plastik cerrahi kliniğinde tedavi gören suç tarihinde 12 yaşında bir kız çocuğu söz konusudur. Hem yaşı hem de içinde bulunduğu psikolojik durum dikkate alındığında, Yargıtay dairesinin bu kabulünün, mağdure tarafından ne derecede bilincinde olduğu çok tartışmalıdır. Sözü edilen varsayımın çocuk, genç, yaşlı, evli-bekar demeden herkese tekdüze uygulanması büyük sakıncalar doğuracaktır. Bir tarafda mağdure lehine varsayımsal bir kabul, diğer tarafda sanığın hukuk güvenliği vardır. Hakim, her iki menfaati de aynı derecede gözetmeli, özellikle mağdure anlatımı tutarlı değilse, bu konuda mahkemede şüphe uyanıyorsa, şüpheden sanık yararlanır kuralı gereği hukuk güvenliği tercih edilmelidir.'' şeklindeki gerekçe ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın beraatine karar vermiştir. Direnme kararına konu bu hükmün de Cumhuriyet savcısı ve mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2016 tarihli ve 127794 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 783-1718 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 20.03.2017 tarih ve 366-1437 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.