14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Mağdurenin 19.11.2014 tarihli duruşmada, kendisini iyi hissettiğini ve hastaneye gitmek istemediğini beyan etmesi ve mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna dair herhangi bir iddia ve delilin bulunmaması nazara alındığında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 102/2. maddesinin, hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58. maddesi ile değişik TCK'nın 102/2. maddesine göre daha az ceza öngördüğü ve sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.