9. Hukuk Dairesi

Davacı, kıdem, ihbar, yıllık izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Mahkemece davalı vekilinin temyiz talebi temyiz harç ve masraflarını muhtırada belirtilen sürede yatırmadığı gerekçesi ile reddedilmiştir.

Davalı vekili ek kararı da temyiz etmiştir.

Dava dosyası incelendiğinde; davalı vekilinin süre tutum dilekçesi ile 22.04.2015 tarihinde kararı süresinde temyiz ettiği ancak harç yatırmadığı, bunun üzerine mahkemenin 22.05.2015 tarih 2014/135 Esas, 2015/133 Karar sayılı EK KARARI ile temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesi ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu kararın davalı vekiline 04.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin 05.06.2015 tarihinde süresinde bu kararı temyiz ettiği ve toplam 1.036,13 TL. olmak üzere tüm temyiz harçlarını, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için muhtıra çıkartılmadan yatırdığı, bu nedenle mahkemece temyiz talebinin reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı anlaşıldığından mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde; Tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten sonra, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22.01.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.