Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın müdafii olup yokluğunda verilen gerekçeli asıl kararın sanık müdafii yerine sanığa tebliğ edilmesi geçerli tebligat sayılamayacağından, temyiz isteminin süresinde yapılmadığına ilişkin temyiz talebinin reddine dair ek karar usule aykırı olup temyiz isteminin süresinde yapıldığı değerlendirilerek ve ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.