11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.04.2011 tarih ve 2009/9-2011/118 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2003–2006 yılları arasında davalı kurumun temizlik işlerini yüklendiğini, bu dönemde çalışan işçilerden bir kısmının işten ayrılması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatlarının müvekkili tarafından ödendiğini, davalının asıl işveren sıfatıyla yapılan ödemeden payı oranında sorumlu olduğunu ileri sürerek, 14.090,40 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, İş Kanunu'nun .... maddesinde yer alan düzenlemenin işçilere karşı olan sorumluluğu düzenlediği, bu nedenle alt işveren tarafından asıl işverene karşı açılan davada uygulanmasının mümkün olmadığı ancak işten ayrılan işçilerden bir kısmının kısa bir dönem davalı nezdinde çalışmasının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 649,95 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taraflar arasında düzenlenen sözleşmelere ek teknik şartnameler uyarınca işçilik haklarına yönelik yükümlülüklerin alt işverenin sorumluluğunda olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. ...-Ancak, mahkemece, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verildikten sonra, yargılama gideri hesabının hatalı olarak yapılması nedeniyle kararın bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın HUMK’nın 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.