13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar şartları bulunduğu takdirde teşebbüs aşamasında kalan suçlarda da 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanabilmesi mümkün ise de; sanığın müştekiye ait inşaata girerek inşaat demirlerini çuvala koyduğu sırada tanık ... tarafından görüldüğünü fark etmesi üzerine çuvalı bırakıp kaçtığı anlaşılan somut olayda; anılan kanun maddesinin uygulanabilmesi için gereken teşebbüste özgüleme şartının gerçekleşmediği görüldüğünden aksi yöndeki tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, sanığın diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın müştekiye ait inşaata girerek inşaat demirlerini çalmaya teşebbüs ettiği sabit görülen olayda, suç tarihinde Ankara ilinde güneş batış saatinin 18:46 olduğunun, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında gece vaktinin 20.46'da başladığının anlaşılması karşısında, atılı suçun gece vakti işlendiğinin kabul edilmesine için delillerin neler olduğu açıklanmadan,sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesine göre artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.