3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Sanık hakkında kurulan hüküm miktar itibariyle kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olsa da, sanık hakkında TCK’nin 53. maddesi gereğince güvenlik tedbiri uygulandığından hükmün temyize tabi olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Sonuç olarak adli para cezasına hükmolunan sanık hakkında TCK’nin 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2.Kabule göre; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden hukuki durumun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3.CMK’nin 232/6 maddesi gereğince kasten yaralama suçundan hükmedilen 2000 TL adli para cezasının kesin, beraat hükmünün ise temyizi kabil olduğu husunun tereddüte yer vermeyecek biçimde ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken, her iki hükmün de temyizi kabil olarak verilmesi,

4.Sanık hakkında hükmedilen 2000 TL adli para cezasının TCK’nin 51/1. maddesine göre kanunen ertelenmesi mümkün bulunmadığı halde, hükümde “bir daha suç işlemeyeceği konusunda mahkemeye olumlu kanaat gelmediğinden sanık hakkında TCK’nin 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi,

5.Kasten yaralama suçundan kurulan hüküm fıkrasının başlangıcında, sanık ... hakkında diğer sanık ... ile birlikte suçu işledikleri belirtilerek hüküm kurulmuş iken, fıkranın devamında “sanığın” ibaresi kullanılmak suretiyle tek sanık hakkında hüküm kurulduğu şeklinde belirsizliğine yol açılarak hükümde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 28.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.