7. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I- Sanık ... müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yolu açık olup, kararın temyizi mümkün bulunmadığından temyiz dilekçesinin itiraz mahiyetinde kabul edilerek gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanık ... müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede ise;

1.Zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı fıkrada 6 gün adli para cezasının 120,00 TL adli para cezasına çevrilmesi sırasında 1 gününün 20,00 TL den çevrildiğinin ve uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2.Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı göz önünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,

3.Bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin davaya 5607 sayılı Kanun gereği katılması için Gümrük İdaresi'ne bildirimde bulunulmasını talep ettiği gözetilmeksizin lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1.Hükmün zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı fıkrasına " 6 gün üzerinden" ifadesinden sonra gelmek üzere “TCK'nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL den olmak üzere ” ibaresinin eklenmesi,

2.Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

3.Hüküm fıkrasından EPDK'ya vekalet ücreti verilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.