13. Ceza Dairesi 2018/11779 E. , 2019/4796 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilerek ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247-1842 E.-K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere,
TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi'” nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hali olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı öngörüldüğünden, zamanaşımı süresinin dolmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.12.2012 tarih ve 2012/1411-1852 E.-K. sayılı içtihadına göre; müştekinin sabit bir noktaya bağlı olmaksızın evini önüne park ettiği motosikletinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde yazılı suça uyduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 141. maddesi ile hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 26.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.