Sanık hakkında 2007 takvim yılına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.1999 tarihli 1999/11-273 Esas ve 1999/288 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde, VUK'nin 139. maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmayacağı cihetle; sanığın 2007 takvim yılına ait sahte olduğu tespit edilen 3 faturayı aramalarına rağmen ibraz edemediğinin vergi inceleme elemanına ve sanık müdafiince de mahkemeye beyan edilmesi ve dosya arasında mevcut 17/08/2012 tarihli "TUTANAK" başlıklı ve sanığın imza ve kaşesine ait belgenin 14. maddesinde incelemenin mükellefin iş yerinin müsait olmaması ve mükellefin isteği ile müdürlükte yapıldığının belirtilmesi karşısında, sanığın savunmasının yasanın öngördüğü anlamda mücbir sebep oluşturmadığı anlaşıldığından, defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun sübuta erdiği gözetilmeden “..; 213 sayılı yasanın 139/2 maddesinde incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden defter ve belgelerin ibrazı için yapılan 01.06.2012 tarihli tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığı ” şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/04/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.