11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.09.2011 gün ve 2011/193-2011/294 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.01.2013 gün ve 2011/15499-2013/594 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “YENİ RAKI” ibareli çok sayıda tanınmış markasının bulunduğunu, davalı şirketin “YENİ EFEM” ibareli marka başvurusuna TPE nezdinde yapılan itirazın YİDK tarafından kısmen reddedildiğini, oysa davalının başvurusunu yaptığı markanın bira emtiasında kullanılacağını ve bu durumun müvekkilinin tanınmış markası ile iltibasa neden olacağını ileri sürerek, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2007-M–1945 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacıya ait “YENİ RAKI” markasının bir bütün olduğu ve bir bütün olarak tanınmış olduğu, davalıya ait başvurunun ise “YENİ EFEM” ibaresinden oluştuğu, her iki markada “YENİ” kelimesi mevcut ise de, “EFEM” sözcüğünün markanın kullanılacağı emtia yönünden yeterli ayırt ediciliği sağlayabileceği, ayrıca “YENİ” kelimesi hemen hemen her mal veya hizmet için herkes tarafından kullanılabilecek zayıf bir ibare olduğundan, başka sözcük veya işaretlerle oluşturulacak kombinasyonlarla kullanılmasının mümkün olduğu, bu durumda “EFEM” sözcüğünün önüne geldiğinde, “EFEM” sözcüğünün ayırt ediciliğini kaldırmayacağı, ancak “EFE” markasının yeni bir ürününü hatırlatabileceği ve bu meyanda markanın muhatabı hedef kitle orta düzeydeki bira alıcılarında bu markanın “ YENİ RAKI” ile ilişkili bulunduğu veya alt markası gibi algılanmayacağı kanaati oluştuğu gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.01.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.