9. Hukuk Dairesi
9. Hukuk Dairesi 2016/4565 E. , 2019/14038 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 05/11/2009 tarihinden itibaren davalı şirkete ait ... Hastanesinin pediatri bölümü hemşiresi olarak çalışmaya başladığını, aralıksız 20/05/2013 tarihine kadar çalıştığını, en son aylık net 1.923,00 TL ücret aldığını, müvekkili ücretsiz izindeyken kendi hakkı olan 200,00 TL şift parasının kendisinden daha az kıdemi olan ve kendisinden sonra bu hakka sahip olacak olan başka bir hemşireye verildiğini öğrendiğini, hakkını istediğini, bu hakkını vermedikleri gibi işi bırakıp gitmesini sağlamak için görevi olmayan işler verildiğini, başka servislerde görevlendirildiğini, işi çok yoğun olan acil serviste ek görevler verildiğini, en acil serviste görevlendirildiğini, davalı tarafça zaten kendisi ile çalışmak istemediklerini, dilekçe vererek ayrılmasını söylediklerini, kendisinin de dilekçe vererek ayrıldığını, haklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram - genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 05/11/2009-20/05/2013 tarihleri arasında pediatri bölümü hemşiresi olarak çalıştığını, en son net ücretinin 1.303,05 TL olduğunu, iş akdini istifa ederek sonlandırdığını, taleplerinin reddi gerektiğini, 2013 yılı Mayıs ayına ait 20 günlük ücretinin bankaya yatırıldığını, bayram genel tatillerinde nöbetleşe çalışıldığını, çalışan personele izin kullandırıldığını, işyerinde fazla mesai uygulaması olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının istifa dilekçesinin baskı ya da zorlama ile elinden alındığına dair herhangi bir somut delil bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. E) Gerekçe:
1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2.Dairemizce son yıllarda, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde, taktiri indirim yapılması gerektiği kabul edilmektedir. Ancak, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.
Ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yazılı delil yerine tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanması halinde, işçinin sürekli olarak aynı şekilde çalışması mümkün olmadığından, hastalık mazeret izin gibi nedenlerle belirtildiği şekilde çalışamadığı günlerin olması kaçınılmaz olup, bu durumda karineye dayalı makul indirim yapılmalıdır (Yargıtay HGK, 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K.). Ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.
Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece hükme esas alınan hesap raporunda fazla mesai ücretinin salt yazılı deliller ile hesaplanmadığı, tanık beyanları ile birlikte değerlendirme yapılarak sonuca gidildiği anlaşılmakla, fazla mesai ücretinden karineye dayalı makul indirim yapılması yerindedir. Ancak, ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları aylık çalışma çizelgeleri dikkate alınarak hesaplandığından Mahkemece bu alacaktan karineye dayalı makul indirim yapılması hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.