9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Davacının 01.03.2009-...06.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak aylık 1300 TL maaşla çalıştığını , davacının 12 saat çalışıp 24 saat dinlendiğini  devam eden günlerde de bu şekilde çalıştığını , davacının çalışma sisteminin vardiya usulü olması nedeni ile haftada birden fazla geceyi içeren çalışması olduğunu  gece çalışmasının 7,5 saati aşmaması gerektiği, ancak davacının vardiya devir -teslim tutanaklarında açık bir şekilde 20.00-08.00 arası çalışıldığı yani 7,5 saati aştığını, davacının Ulusal Bayram ve Genel Tatil günlerinde çalıştığının karşılığının ödenmediğini bu nedenle fazla mesai ve Ulusal Bayram ve Genel Tatil ücreti alacağını talep ettiğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, günlük 1,5 saatlik ara dinlenmenin düşülmesi halinde davacının 42 saat haftada çalışma yapmış olacağı ,ayrıca davacı 20.00-08.00 arası çalıtığını iddia ettiğini fakat sabah 06.00 ile 08.00 arasındaki zamanda yapılan çalışmanın gece çalışması olmadığı bu 2 saatlik zaman diliminin gündüz çalışması olduğu, yine İstanbul ilinde yaz ve bahar aylarında havanın 21.00 da karardığının düşünüldüğünde 20.00-21.00 arasındaki 1 saatlik zaman diliminin gece çalışması sayılmayacağı, bu 3 saatlik çalışmanın düşüldüğünde davacının gece çalışmasının 7,5 saat olduğu  ve bu saati geçmediği , iş sözleşmesinde çalışma süresinin 45 saat olarak belirlendiği yine çalışma süresinin 11 saati aşmayacak şekilde haftanın diğer günlerine dağıtılabileceği ve denkleştirme esasının uygulanacağı, ayrıca sözlemenin özel şartlar başlıklı bölümünde yıllık 270 saatlik fazla çalışmanın işçiden yapılması istenirse davacının yapmayı kabul ettiğini, buna göre 270 saatin aylık ücrete dahil olduğu, sözleşmede işçinin bordroya itirazı varsa belirtmesi gerektiği yoksa ileride talepte bulunamayacağının belirlendiğini,  davacının genel tatil ve bayram günlerinde çalışmadığı, çalıştığı süre boyunca sürekli çalıştığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 01.03.2010 - 01.07.2013 tarihleri arasında aylık 1.210 TL ücretle güvenlik görevlisi olarak çalıştığını dosya kapsamından davacının 2 gündüz olmak üzere 12'şer saat çalışıp 1 gün dinlendiğini, 2 günde gece vardiyasında 12'şer saat çalıştığı, yine vardiya denk geldiğinde ise Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, davacının haftalık 7,5 saat fazla measi yaptığını, Ulusal bayram ve genel tatil günlerinin yarısında çalıştığının kabulü ile fazla measi ve ulusal bayram ve genel tatil günleri alacağına karar verilmiştir.

D) Temyiz: Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai hesabı noktasında uyuşmazlık söz konusudur

Somut olayda davacı taraf özetle; 12 saat çalışıp 24 saat dinlendiğini, fazla mesai yapmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia etmiş davalı taraf ise davacının fazla mesai yapmadığını savunmuştur.

Dosyada dinlenen davalı tanıkları davacının üst üste 12 şer çalışıp 24 saat dinlendiği sonra geceye geçip yine üst üste 12'şer saat çalıştıkdan sonra 48 saat dinlendiğini beyan etmişlerdir. Dosyaya esas alınan ek bilirkişi raporunda ise, İstanbul Anadolu 11.İş mahkemesinin 2013/110 E. sayılı dosyasına alınan bilirkişi raporuna göre haftalık değil aylık çalışma esasına göre hesaplama yapıldığı aylık esasa göre davacının 10 gün gündüz, 10 gün gece, 10 gün dinlenme şeklinde çalıştığı günlük 10,5 saatten aylık 210 saat, haftalık 7,5 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilerek fazla mesai alacağı hesaplanmıştır.

Öncelikle; fazla mesainin hesaplanabilmesi için davacı işçinin hangi vardiya düzenine göre çalıştığı yazılı olarak da belli olmadığından günlük ve haftalık çalışma düzeninin ortaya konulması gerekmektedir.

Bilirkişi raporuna göre; davacı işçinin ayın bazı haftalarında 4 bazı haftalarında 5 gün çalışma yaptığının kabul edildiği anlaşılmaktadır. Ancak; söz konusu çalışma düzeninde fazla çalışma hesabının her hafta için ayrı ayrı belirlenip hesaplanması gerekirken aylık olarak haftalara eşit olarak dağıtımın yapılması ve haftalık 7,5 saat fazla çalışma süresi belirlenmesi hatalıdır. Zira; emsal olarak alınan İstanbul Anadolu 11. İş mahkemesinin 2013/110 E. Sayılı dosya Yarğıtay 9.Hukuk dairesinin 2014/13128 E.,2015/2108 K. Sayılı ilamı ile yapılan çalışmanın haftalık olarak değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek bozulduğu anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş davacının çalışma düzeninin tespiti ile haftalık olarak fazla mesai hesaplaması yapılmasıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan nispi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.