19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki menfi tsepit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılardan T.M.S.F. vekilince duruşmalı ve diğer davalı ile davacılar vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... ile davalılardan TMSF vek. Av. ... gelmiş, diğer davalı RCT varlık yönetimi AŞ. vekiline çıkarılan tebligatın bila ikmal iade edilmiş olması nedeniyle davalı TMSF vekilince verilen 02.07.2013 tarihli dilekçe ile duruşma isteminden vazgeçilmiş olmakla incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. -KARAR-

Mahkeme gerekçesinde “... nakit krediden dolayı nispi, teminat mektubunun depo edilmesine ilişkin talep yönünden maktu vekalet ücretine karar verilmesi gerektiği...” denildiği halde hüküm kısmında sadece nispi vekalet ücretine hükmedilerek maktu vekalet ücreti hakkında bir hüküm oluşturulmaması bozmayı gerektirmiştir.

Davalı TMSF, alacağını 09.03.2006 tarihinde RCT Varlık Yönetim AŞ.'ye temlik etmiştir. Bu durumda, 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu'nun 138/1 maddesinde “fonun taraf olduğu hukuk davalarında 2004 sayılı İcra İflas Kanunun'da yazılı tazminat ve cezaların fon hakkında uygulanamayacağı”, yine anılan yasanın 140/1 maddesi uyarınca” fonun taraf olduğu hukuk davalarında 492 Sayılı Harçlar Kanununun uygulanamayacağı” hüküm altına alınmıştır. Mahkemece fon aleyhine neticelenen davada TMSF'nin harç ve tazminat ile sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden temlik alan davalının harçla sorumlu tutulması doğru olmadığı gibi davacı yanın tazminat isteminin de bu gerekçe ile reddi gerekirken, davacının bu yöndeki talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.