23. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş; mahkemenin 23.02.2010 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin süreden dolayı reddine karar verilmiştir. Davacı tarafça bu ek kararın temyizi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. -K A R A R-

Davacı , davalının kefaleti ile Halk Bankası' ndan iki yıl vadeli kredi kullandığını, bu krediyi öderken ödeme sıkıntısına düştüğünü, davalı kooperatif tarafından bankaya borç ödenmeden kendisi aleyhine icra takibi başlatıldığını, kendisinin borcun yeniden yapılandırılması için kooperatife başvurarak bir kısım ödemeler yaptığını, davalı kooperatifin 31.03.2005 tarihi itibariyle bankaya borcu ödediğini, bu tarih itibariyle takip yapması gerektiğini ileri sürerek icra takibine esas 6.790,00 TL asıl alacağın 4.040,00 TL lik kısmından dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemenin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararı, 23.01.2010 tarihinde bizzat davacıya tebliğ edilmiş, davacı 02.02.2010 tarihinde temyiz başvurusunda bulunmuştur. Mahkemece davacının temyiz başvurusunun süresinde olmadığı ve temyiz harç ve masraflarının süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle, 23.02.2010 tarihinde temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin temyiz talebinin reddine dair kararı davacıya 16.03.2010 tarihinde tebliğ edilmiş ve karar HUMK`nun 437/1. madde hükmünde öngörülen 8 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 30.06.2010 günü temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4.maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi ,01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.