7. Ceza Dairesi

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'nun, anılan Kanunun 3/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2012 tarihli ve 2012/620 Esas, 2012/695 sayılı kararının, Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 15/10/2015 tarihli ve 2014/16648 Esas, 2015/20201 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, hükümlünün talebi üzerine memnu hakların geri verilmesine ilişkin KİLİS 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/12/2018 tarihli ve 2012/620 Esas, 2012/695 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 10/05/2019 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21/05/2019 tarih ve... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesince hükümlünün talebinin kabulü ile memnu hakların iadesine karar verilmiş ise de, yasaklanmış hakların geri verilmesine ilişkin karara dayanak teşkil eden 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu 13/A maddesinde yer alan, ''5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.'' şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, memnu hakların iadesi kararı verilebilmesi için infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olmasının gerekmesi karşısında, hükümlünün mahkum olduğu hapis cezasının 15/10/2018 tarihinde infaz edildiği cihetle, yasaklanmış hakların iadesine ilişkin kararın verildiği 24/12/2018 tarihinde 3 yıllık sürenin dolmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteminin kabulü ile; Hükümlü hakkında yasaklanmış hakların iadesi kararı verilebilmesi için cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık yasal sürenin geçmiş olmasının gerekmesi karşısında, hükümlünün mahkum olduğu hapis cezasının 15/10/2018 tarihinde infaz edildiği cihetle, yasaklanmış hakların iadesine ilişkin kararın verildiği 24/12/2018 tarihinde 3 yıllık yasal sürenin dolmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmeyerek Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/12/2018 tarih ve 2012/620 Esas, 2012/695 Ek kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.