2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından açılan davada, mahkemece eylemin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi olarak kabul edilmesi halinde, hırsızlık suçuna suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna dönüşebileceğinden tebliğnamedeki 1 no'lu bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık her ne kadar müştekinin iş yerinin penceresini zorlayarak içeri girip içeriden müştekiye ait laptop bilgisayarı kendisinin çalmadığını, başkasından satın aldığını savunmuşsa da müştekiye ait iş yerinden saat 21.15'den sonra belirlenemeyen bir saatte hırsızlık yapıldığı, sanığın da aynı gün saat 08:00 sıralarında telefon satan dükkanlarının önünde dükkanların açılmasını beklediği sırada şüphe üzerine polislerce yapılan kontrolde elinde bulunan poşet içerisinde, müştekiye ait laptop bilgisayar ile başka iş yerinden çalınmış malların yakalanması ve sanığın laptop bilgisayarı satın aldığı kişinin kimlik bilgilerini verememesi dikkate alındığında, suçun hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek sanığın eylemlerinin hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığı ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde TCK’nın 165/1 maddesi uyarınca mahkumiyetine ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ile mala zarar verme suçlarından da beraatine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.