3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık ... ile katılan ...'un karşılıklı olarak kavga ettikleri ve her ikisinin de kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, ilk haksız hareketin kimin tarafından yapıldığının belirlenememesi sebebiyle; 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanmasında TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (1/3) oranında indirim yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; İETT Şoförü olan sanığın katılana karşı kasten yaralama suçunu nüfuzunu kötüye kullanmak suretiyle işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-d maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.