9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.un 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 25.05.2005 tarihinden iş akdini haklı nedenle feshettiği 31.08.2009 tarihine kadar yine 28.12.2010 tarihinden emeklilik sebebiyle sona erdirdiği 11.04.2012 tarihine kadar 2 dönem uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, davacının garanti ücret +sefer primi sistemi ile çalıştığını, ayda ortalama 3 sefer yaptığını, sefer başına 400 EURO sefer primi aldığını, birinci dönem çalışmasında kıdem tazminatının salt asgari ücret üzerinden ödendiğini, ikinci dönem çalışmasında kıdem tazminatının hiç ödenmediğini, davacının hemen hemen tüm bayram ve genel tatillerde çalıştığını ancak ücretinin ödenmediğini, davacının yılık izinlerinin 20 gün kadarını kullandığını kalan izin alacağının ödenmediğini, davacının ikinci dönem çalışmasında sefer primlerinin eksik ödendiğini, 1.800,00 EURO sefer primi kesintisi yapıldığını, ikinci dönem çalışmasında asgari ücrete kaim olmak üzere 280,00 TL ödeme yapıldığını, başkaca bir ücret ödenmediğini ileri sürerek fark kıdem tazminatı, bayram-genel tatil çalışması ücreti, yıllık izin ücreti, ücret farkı alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının birinci dönem çalışmasının kendi istek ve iradesiyle sona erdiğini ve işçilik alacaklarının ödenerek ibraname vermek suretiyle sona erdiğini, ikinci dönem çalışmasının da istifa etmek suretiyle sona erdirdiğinden kıdem tazminatına hak kazanmadığını, sefer primlerinden 2 yıl boyunca kesinti yapılmasına hiçbir çekince belirtmemesi sebebiyle bunun işyeri uygulaması haline geldiğini, talep edilen kesintinin hangi sefere ait olduğu, hangi miktarda olduğu hususlarının belirsiz olduğunu, yakıtın şoförün isteyebileceği ücret gibi bir alacak olmadığını, şoförlere verilen bedellerin iş avansı olduğunu, ücret niteliğinde bir ödeme olmadığını, ayda bir sefer yapıldığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, bayram ve genel tatillerde çalışmadığını, ücret alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının her iki dönem çalışmasının da kıdem tazminatının ödenmesini gerektirir şekilde sona erdiği, ödenmeyen yıllık izin ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile fark ücret alacağının olduğu ancak sefer prim alacağının davacı tarafca ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Dosyadaki bilgi ve belgeler ile davacı tanığı H.A.’nın beyanından davalı işyerinde sefer primi sistemi ile çalışıldığı, ayrıca asgari ücret almadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenle davacının eksik asgari ücrete yönelik talebinin reddi gerekirken mahkemenin davacının sadece sefer primi ile çalıştığı yönündeki gerekçesiyle de çelişecek şekilde ücret alacağı telebinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.