13. Hukuk Dairesi
13. Hukuk Dairesi 2016/14535 E. , 2019/9509 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, taraflar arasında imzalanan Özel Güvenlik Hizmeti Alım İşi sözleşmesi gereğince şirket tarafından sözleşmeye konu işin eksiksiz olarak yerine getirildiğini, 5510 sayılı Kanun'un 81/1 maddesi ve 4/1-a bendi kapsamındaki sigortalıları çalıştıran özel sektör işverenlerinin, malullük; yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinden, işveren hissesinin beş puanlık kısmına isabet eden tutarın hazine tarafından karşılanacağının hükme bağlandığını, işveren hissesinin beş puanlık kısmına isabet eden tutarın hazinece karşılanmaya başlandığını, fakat davalı idarenin hazinenin vermiş olduğu destek miktarını hakkedişlerden kesmek suretiyle şirketi mağdur ettiğini ileri sürerek hukuka aykırı olarak kesilen, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında verilen ıslah dilekçesi ile de 45.662,80 TL alacağın kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 45.661,80 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.
1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle ileri sürülen temyiz sebeperine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2.2547 Sayılı Yükseköğretim Kanununun 3708 Sayılı Yasa ile değişik 56/b maddesi delaletiyle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca üniversiteler harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı üniversiteden harç alınması olanaksızdır. Buna göre, davalının harçtan muaf tutulması gerekirken harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
