13. Hukuk Dairesi

Davacı, davalı bankadan talep ettiği konut kredisinin davalıca kabul edildiğini, ancak davalı bankanın daha sonra krediyi vermekten vazgeçtiğini, kendisinden 580 TL ekspertiz ücreti ve 1983 TL dosya masrafı alındığını, ileri sürerek 2563 TL maddi ve 2500 TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir. Davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinden talep halinde dosyanın Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesine tevzii edilmek üzere tevzii bürosuna tevdiine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Taraflar arasında var olduğu iddia olunan hukuki ilişkinin Tüketici kanunu kapsamında kaldığı ve bu nedenle görevli mahkemeninde Tüketici Mahkemesi olduğu anlaşılmakta olup, esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Eldeki davanın genel mahkeme sıfatıyla açıldığı da sabittir. Bu itibarla, mahkemenin kendisini görevsiz olarak addettiği ilke olarak doğrudur. Ne varki, Nazilli İlçesinde müstakil Tüketici Mahkemesi bulunmadığı gibi, Asliye Hukuk Mahkemelerinden sadece birisininde Tüketici Mahkemesi olarak görevlendirilmediğide sabittir. Hal söyle olunca, genel mahkeme olarak dava açılan yerel mahkemenin ara kararıyla davaya Tüketici Mahkemesi olarak bakmaya devam ettiğine dair karar vererek işin esasına girmesi gerekir. Mahkemenin 2013/8099-8387 değinilen bu yönü gözardı ederek, usul ekonomisinede ters düşecek şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.