11. Ceza Dairesi

Ek karar; temyiz talebinin reddi Sanığın yokluğunda verilen 18.04.2013 tarihli hükmün yakalama kararı üzerine savunması alınırken verdiği adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca yapılan tebliğ işleminin, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine esas olacak şekilde bu adrese önceden yapılmış geçerli bir tebligat bulunmadığından usulsüz olduğu, öğrenme üzerine hükmün süresinde temyiz edildiği anlaşıldığından, temyiz talebinin reddine ilişkin mahkemenin ek kararın onanmasını isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, mahkemenin temyiz talebinin reddine dair 30.03.2015 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede: TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamada toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.