9. Hukuk Dairesi

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu reddetmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, fazla mesai ve genel tatil alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir. D) İstinaf başvurusu : İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. E) İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili, davacının işçilik alacağı bulunmadığını ileri sürmüştür.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti : Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. G) Temyiz başvurusu : Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur. H) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Taraflar arasında fazla mesai alacağı uyuşmazlık konusudur.

Hükme esas bilirkişi raporu incelendiğinde, davalı tanık beyanlarına göre haftalık 7 saat üzerinden fazla çalışma ücreti alacağının hesaplandığı görülmüştür. Mahkemece davalı işverene karşı açılmış davası bulunan davacı tanıkları yerine davalı tanığının beyanına göre sonuca gidilmesi isabetli ise de raporda hesap edilen fazla çalışma süresi hatalı olmuştur.

Davalı işveren ile davacı gibi başkaca işçiler arasında çeşitli mahkemelerde görülüp Dairemizce temyiz incelemesi yapılan ve Dairemizin 19.06.2018 gün ve 2017/8216 E-2018/13278 K, 21.10.2019 gün ve 2017/13177 E-2019/18430 K, 2017/14301 E-2019/18431 K, 2017/14302 E- 2019/18432 K, 2017/14303 E-2019/18433 K, 2017/18535 E-2019/18435 K, 2017/18536 E- 2019/18434 K, 2017/2172 E-2019/18438 K, 2017/19561 E- 2019/18439 K, 2017/19561 E- 2019/18439 K. sayılı ilamları ile karara bağlanan dosyalarda davalı tanığının beyanları incelendiğinde davacının; hafta içi 3 gün 08.00-18.00 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme ile 2 gün 08.00-20.00 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme ve cumartesi günü ise 08.30-13.00 saatleri arasında yarım saat ara dinlenme ile haftalık toplamda 50,5 saat çalıştığı ve 45 saati aşan 5,5 saat fazla çalışmasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı ile menfaat birlikteliği olan davacı tanık anlatımlarına göre karar verilmesi hatalı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. I) Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.