14. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.05.2010 gününde verilen dilekçe ile yola elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 07.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: _K A R A R_ Davacı 824 parsel numaralı taşınmazı sınırında bulunan yola davalının taş duvar örüp, ağaç dikip, ürün ekmek suretiyle müdahalede bulunduğunu belirterek, yola müdahalenin men’i, duvarın kal’i ve yolun eski hale getirilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacı taşınmazına bir müdahalesinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir. Bir davada olayları açıklamak tarafların, hukuki nitelendirme yapmak ise hakimin görevidir. Ayrıca 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesinde hükme bağlanan “taleple bağlılık” kuralı uyarınca hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Somut olaya gelince, davacının istemi genel yola vaki müdahalenin meni, kal ve eski hale getirmeye ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 715 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddeleri hükümleri gereğince yollar özel mülke konu teşkil etmeyecek yerlerden olup kamu malı niteliğinde ve yararlanılması umuma aittir. Bu özellikleri gereği yoldan yararlanma hakkı olan kişilerin, davaya konu olayda da davacının elatmanın giderilmesi için dava açma hakkı vardır.

Bu durumda mahkemece, davalı tarafından yapılan duvarın, dikilen ağaçların ve ekilen kısmın yola tecavüzlü olup olmadığı belirlenerek yola tecavüz teşkil edecek şekilde bir müdahale tespit edildiği takdirde davanın kabulüne, aksi halde davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.