19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmü nazara alındığında, sanığın aynı zamanda MERNİS adresi de olan ve kovuşturma aşamasındaki savunmasında bildirdiği adrese öncelikle Tebligat Kanunu’nun 10. ve 21/1. maddelerine uygun tebligat çıkartılarak tebliğ yapılamaması halinde aynı adrese “MERNİS” ibareli tebligat çıkartılması gerekirken doğrudan sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebligatı usulsüz olup sanığın temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek 23.07.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Suça konu 9.680 paket (968 karton) sigara miktarına göre 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca hükmedilen cezalarda teşdit uygulanması gerekirken eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama gideri miktarının kalemle sonradan yazıldığı onaylanmamış ise de; bu hususun mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür. Ulusal Yargı Ağı (UYAP) kayıtlarında yer alan hükmün verildiği 02/12/2014 tarihli duruşma tutanağının son sayfası denetime imkan verecek şekilde dosyada bulunmamakta ise de; bu hususun mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;