17. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Müştekiler ... ve ...’ün karı-koca oldukları ve birlikte yaşadıkları evden sanığın birer gün ara ile müştekilere ait kredi kartları, cep telefonu ve kolyeyi çalması şeklinde gerçekleşen eylemde, suça konu yerin müştekilere ait ortak konut olması sebebiyle ortak hakimiyet ve müşterek zilyetlik kuralı gereği sanık hakkında tek bir hırsızlık suçundan hüküm kurularak,

TCK’nın 43. maddesinin uygulanması gerekirken hatalı nitelendirme ile sanık hakkında müştekilere karşı 2 ayrı ceza hükmü kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2.Sanığın soruşturma aşamasında müştekilerin zararını karşıladığı, müştekilerin de kovuşturmada; kolluğa şikayet ettikten sonra zararlarının giderildiği yönündeki beyanları dikkate alındığında; dosya kapsamından zararının hangi aşamada giderildiğinin tam anlaşılamaması karşısında, müştekilere zararın ne zaman giderildiği sorulup, net olarak belirlendikten sonra, soruşturma aşamasında giderilmiş ise 5237 sayılı TCK’nın 168/1, eğer kovuşturma aşamasında giderilmiş ise 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kabul ve uygulamaya göre de;

3.T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.