11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.12.2012 tarih ve 2011/341-2012/285 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin izni ve bilgisi olmaksızın internet bankacılığı yoluyla davalı banka nezdindeki hesabından 49.051,00 TL çekildiğini ileri sürerek, hesaptan çekilen meblağın dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankaya kusur yüklemenin mümkün olmadığını, tüm güvenlik önlemlerini aldığını, davacının sözleşme hükümleri gereği kendisine tanımlanan ve kendi egemenliğinde bulunan parola ve şifrenin korunması için gereken tedbirleri alma yükümlülüğünde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, güven kurumu olan bankaların her halükarda kendilerine emanet ve tevdi edilen müşteri paralarını koruması gerektiğini, davacıya müterafik kusur izafe edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 49.050,00 TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.