11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.10.2012 tarih ve 2011/84-2012/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Makro” ibareli markalarının bulunduğunu, davalının da aynı ibareleri TPE nezdinde tescil ettirdiğini, öncelik hakkının müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davaya konu ibareyi 1993 yılından bu yana ticaret unvanında kullandığını, 2002 yılında tescil edilen markası ile müktesep hakkının bulunduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu markaların 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 8/1-b maddesi kapsamında benzer oldukları, buna karşın davacının 2002/19089 sayılı markası kapsamında kalan “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların biraraya getirilmesi hizmetleri” yönünden müktesep hakkının bulunduğu, bunun dışında kalan bir kısım sınıflar yönünden davalıya ait markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesinin gerektiği, davacı tarafça 1993 yılından beri ticari işletme adı olarak davaya konu markanın kullanıldığı ileri sürülmüşse de davalı şirketin de yaklaşık 20 yıllık tescilli ticaret unvanının bulunduğu, kurulduğu 1993 yılından bu yana davaya konu ibareyi kullandığı, bu anlamda davacı tarafın markayı ilk kullanan şirket olduğunu da ispat edemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2007/ 65833 sayılı markanın bir kısım mal ve hizmetler yönünde hükümsüzlüğüne, 2010/ 57271 sayılı markanın henüz tescil edilmediği anlaşılmakla davanın mevsimsiz açılması sebebiyle reddine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.