11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2012 tarih ve 2011/173-2012/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafın müvekkiline ait tescilli tasarımı kullanarak, dolap üretip sattığını ve müvekkilini zarara uğrattığını, iltibasa yol açabilecek ürünlerle haksız kazanç elde ettiğini ileri sürerek, 30.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini 1.191,50 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, tespite konu edilen ürünün sıradan, anonim ürünlerden olduğunu, davacının tescilli tasarımının haksız tescillendiğini, belirtilen tasarımın pek çok firma tarafından satışa arz edildiğini, müvekkilinin davacının tasarımını ihlal etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının davacı tasarımına tecavüzünün söz konusu olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.