2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I- Sanık ... hakkında tüm müştekilere yönelik konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık ve müdafiinin dilekçelerinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, II- Sanık ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan; sanıklar ... ve ... hakkında müştekiler ..., ..., ... ve ...’ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay CGK'nın 26/03/2013 tarihli ve 2012/6-1232 E., 2013/106 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın 3. kişiye satılması halinde; 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlaması yetmez. Failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyiniyetli ise; sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlaması yanında aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi, satın alan kötü niyetliyse; satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerekir. Somut olayda da sanık ...’ın müşteki Durmuş’tan çalınan televizyon ve uydu alıcısını satmış olduğu yeri kolluk görevlilerine göstermekten ibaret eylemi nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları bulunmadığından tebliğnamedeki TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanık ... hakkında müşteki Durmuş’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK’nın 142/2-h. maddesi yerine 142/2. maddesi şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiş ve sanık ...’ın müşteki Durmuş’un ikametine aynı gün iki kez hırsızlık amacıyla girmesi şeklindeki eylemi nedeniyle sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanıklar Cihan ve Erşen hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, III- Sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçundan; sanık ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan ve tüm müştekilere yönelik konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanık ... hakkında müşteki Durmuş’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK’nın 142/2-h. maddesi yerine 142/2. maddesi şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;