11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 06/11/2014 tarih ve 2013/659-2014/745 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 03.03.2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kullandığı geri ödemelerin 30.11.2010, 30.12.2010 ve 31.01.2011 tarihli 3 taksidinin vadesinde yapılamadığını, davalı bankanın hesabı kat etmediği, müvekkiline ihtar göndermediği halde bu 3 gecikmiş taksit için 265.674,78 TL gecikme faizi tahsil ettiği, müvekkilinin 976.995,81 TL tutarındaki 3 taksit tutarı ile birlikte gecikme faizinden oluşan 1.242.670,59 TL'yi 25.02.2011 tarihinde ödediğini, davalının aldığı faizin fahiş miktarda olduğunu ileri sürerek şimdilik 10.000.- TL'nin en yüksek ticari kredi faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıdan tahsil edilen faiz tutarının sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın uyuşmazlık konusu krediye ödediği faiz oranlarını kurumsal müşterilerinin takibe intikal eden borçlarına da uyguladığı, bu faiz oranlarının emsal bankaların faiz uygulamalarına yakın bulunduğu, ahlaka aykırılık oluşturacak derecede fahiş faiz oranına ilişkin bir sonuca varılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.