15. Ceza Dairesi

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, katılanı evlenme vaadiyle kandırarak 2 altın yüzük, 1 altın küpe, 1 altın alyans ve çeyrek altını alıp ortadan kaybolduğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğine dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanığın tekerrüre esas alınan Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/05/2007 tarihli 2006/389 E- 2007/505 K. sayılı ilamına konu hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.