14. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.07.2015 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.04.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu 5380 parsel sayılı taşınmazın yola bağlantısının olmadığını, yola ulaşmak için davalıya ait 2530 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2.Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda, bu hakkın taraflar lehine değil taşınmaz leh ya da aleyhine kurulması gerekmektedir. Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Somut olaya gelince; mahkemece kurulan geçit hükmü nedeniyle, fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereği alınması lazım gelen harcın da davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken davacıya iadesi şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de belirtilen husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.