Sanık ... hakkında; maktul ...’u kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin, sanık müdafiinin istinaf yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 11.01.2019 gün ve 2018/1890 esas, 2019/6 sayılı "İstinaf başvurusunun esastan reddi" kararının sanık müdafii ve sanık tarafından delillerin mahkumiyete elverişli olmadığı, sanığın şüpheli hususlardan yararlandırılması gerektiği sübut kabul edilse dahi sanık hakkında haksız tahrik hükmünün tatbik edilmesi gerektiğinin ileri sürülerek temyiz edildiği görülmekle, bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.01.2019 gün ve 2018/1890 esas, 2019/6 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz istemlerinin, tebliğnamedeki düşünce gibi ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.