15. Ceza Dairesi

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Katılanın galericilik yapan tanık ... isimli şahıstan araç satın aldığı, araç alım satımı sırasında sanığın aracılık yaptığı, katılanın yaptığı alışveriş nedeniyle tanık ...’e borçlandığı, katılanın yine aynı galericiden almış olduğu Reno 19 marka aracını sanığın iş yerine bıraktığı, sanığın da bu aracı katılanın haberi olmaksızın tanık ...’e geri götürdüğü, katılanın borcunu ödemeyeceği düşüncesiyle ...’e iade edip, katılanın borcunu kapattığı ve üzerine de 2,000 TL aldığı, ancak bu parayı katılana iade etmediği, bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunmaları, katılan ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin atılı suçun yasal unsurunun oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.