Dairemizin 14.04.2015 gün ve 2014/38021 Esas, 2015/13229 Karar sayılı sanık ... hakkında verilen ONAMA kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 04.05.2020 tarih 2016/360856 sayılı itirazname ile, “Kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 32/1, 57/1, 5271 sayılı CMK’nin 223/3-a maddeleri uyarınca; ceza verilmesine yer olmadığına, koruma ve tedavi amaçlı yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına ilişkin Çankırı 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2014 tarihli ve 2014/297 sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığımızca düzenlenen 18.09.2014 tarihli tebliğnameyle kararın onanması talep edilmiş, Dairenizin 14.04.2015 gün ve 2014/38021 Esas, 2015/13229 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiş, sanık vasisinin ve Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.08.2016 tarihli ek kararının incelenmesi üzerine izah edilen nedenle itiraz edilmiştir. Yüksek Dairenizin 20.05.2019 gün ve 2019/11906-11007, 05.12.2019 gün ve 2019/16124-22398 sayılı ilamlarında da belirtildiği şekilde 5271 sayılı CMK’nin 150/2.maddesi uyarınca sanığa atanan zorunlu müdafii ücreti 479 Türk lirası tutarındaki giderin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ve yerleşik Yargıtay İçtihatları gözetilmeksizin hazine üzerinde bırakılması yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi hususunun usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle” söz konusu dairemiz ONAMA kararının kaldırılarak, “sanığa atanan zorunlu müdafii ücretinin kamu üzerinde bırakılmasına” şeklinde hükmün düzeltilerek onanması gerektiği belirtilmek suretiyle, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler hükmü uyarınca itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede; Gereği görüşülüp düşünüldü: Akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanığa, 5271 sayılı CMK'nin 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine ilişkin yerel mahkemenin takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmemiş olup;