2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine dair 15/02/2010 tarihli hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 22.Ceza Dairesi’nin 14/10/2015 tarih, 2015/5314 Esas 2015/5493 Karar sayılı ilamı ile mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde temyiz isteminin reddine, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin ise onanmasına karar verilmesinin ardından, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/03/2020 tarih ve KD-2020/12190 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/03/2020 tarih ve KD-2020/12190 sayılı itirazının KABULÜNE, Yargıtay 22. Ceza Dairesi’nin 14/10/2015 tarih, 2015/5314-Esas 2015/5493 Karar sayılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede; Mahkemece konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken yaş küçüklüğü nedeniyle indirim maddesinin uygulanması sırasında hata yapıldığından bahisle el çekilen dosya tekrar ele alınarak 17/11/2016 tarih, 2016/369 Esas 2016/423 Karar sayılı dosyada ''tavzih kararı'' adı altında yapılan değişiklik ile suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının 1 yıl hapis cezası olarak düzeltilmesine ilişkin 17/11/2016 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;