11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.06.2012 gün ve 2006/291-2012/112 sayılı kararı bozan Daire’nin 25.06.2013 gün ve 2012/12883-2013/13297 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ve davalının taraf olduğu protokole göre, tarafların Sabancı Grubu Şirketlerle şahsen veya yasal ortağı ve aynı zamanda yöneticisi bulunduğu şirket vasıtasıyla iş yapmayacağı aksi takdirde 250.000,00 USD cezai şart ödeyeceğinin öngörüldüğü halde, davalının protokole uymayarak Sabancı Grubu Şirketiyle iş yaptığını ileri sürerek, 250.000,00 USD'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, protokolün kendiliğinden fesholduğunu, müvekkilinin protokole aykırı davrandığını gösterecek bir durum bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/532 E sayılı dosyasındaki ikrarından davalının sözleşmede öngörülen rekabet etmeme yükümlülüğünü ihlal ettiği, davacıya cezai şart ödemesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 250.000,00 USD'nin faiziyle tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 25.06.2013 günlü ilamıyla, dava tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 161/3. maddesi uyarınca cezai şartın fahiş olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği yönünden davalı yararına bozulmuştur. Taraf vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.