4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığın Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nde devam etmekte olan davada sunduğu dilekçesinde, katılanı kastederek sarfettiği sözlerinin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kalması karşısında, hakaret suçunda hukuka uygunluk nedenlerinden biri niteliğinde olan bu hal nedeniyle CMK'nın 223/2-d bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken TCK'nın 128. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, katılan ...’nun temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasındaki “sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresi çıkarılarak yerine “Sanığın CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca beraatine” ibaresi eklenmek suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.