2. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında 03/02/2010 ve 12/04/2010 tarihlerinde kaçak su kullandığından bahisle ayrı ayrı tutanak düzenlendiği ve 03/02/2010 tarihli tutanakla ilgili 10/06/2010 tarihinde, 12/04/2010 tarihli tutanakla ilgili olarak da 22/12/2010 tarihinde ayrı ayrı kamu davası açıldığı, 03/02/2010 tarihli tutanakla ilgili Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2018 tarihli ve 2017/675 Esas 2018/246 Karar sayılı ilam ile sanığın mahkumiyetine (Erteli 10 ay hapis cezası) karar verildiği ve bu kararın 30/03/2018 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, anılan kararda sanık hakkındaki 12/04/2010 tarihli tutanaktan bahsedilmediği ve sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanmadığı, 12/04/2010 tarihli tutanakla ilgili ise Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli, 2014/833 Esas ve 2016/676 Karar sayılı dava dosyasından verilen mahkumiyet kararının sanık müdafi ile katılan vekilince temyiz edildiği ve UYAP’tan yapılan incelemede Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında olduğu anlaşılmakla; anılan bu temyiz incelemesinde olan dosyada, iddianame tarihleri dikkate alındığında 12/04/2010 tarihli tutanak ile 03/02/2010 tarihli tutanak arasında hukuki kesinti bulunmadığı ve sanığın eylemini zincirleme olarak gerçekleştirdiği nazara alınarak sanık hakkında 12/04/2010 tarihli tutanak nedeniyle mahkumiyet kararı verilip 03/02/2010 tarihli tutanak nedeniyle de TCK’nın 43. maddesi ile arttırım yapıldıktan sonra, önceki suç nedeniyle verilen hapis cezası da (10 ay hapis cezası) mahsup edilerek sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği ve bu şekilde hukuka aykırılığın giderilmesi imkanı bulunduğu değerlendirilmekle; başka bir yol ve yöntem ile giderilmesi imkanı bulunan hukuka aykırılıkların bulunduğu kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, (ANKARA) 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2018 tarihli ve 2017/675 Esas, 2018/246 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 19/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.