11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 15.03.2018 tarih ve 2017/618 E. - 2018/159 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağını tahsil için başlattığı icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının kefaletinde eşinin rızasının bulunmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 27.12.2012 tarihli olduğu ve bu tarihte sözleşmeye uygulanacak olan 6098 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 584. maddesi uyarınca, davalının kefaletine ilişkin olarak eşinin yazılı rızasının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Harç kamu düzenine ilişkin olup, aleyhe bozma yasağının istisnalarındandır. Mahkemece uyulan Yargıtay Kapatılan 19. H.D.’nin kararında da, davacı bankanın harçtan muaf olmadığı belirtilmesine rağmen, yeni kurulan hükümde de, davası reddedilen davacı aleyhine harca hükmedilmemiş olması doğru olmamışsa da, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.