11. Ceza Dairesi

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı; sanığın ticari faaliyeti ile ilgili olarak yapılan incelemede, dönem başında hiçbir mal stoku olmadığı ve dönem içinde de hiçbir mal alışı olmadığı halde 3 aylık bir süre içinde 6.069.850 TL tutarında fatura düzenlemiş olması sebebiyle 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme eyleminin sabit olduğuna dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.