2. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.11.2016 gün, 2016/950 Esas ve 2016/436 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanığa, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığı gözetilerek, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilam belirtilirken kesinleşme tarihinin 06.09.2013 tarihi yerine infaz tarihi olan 26.02.2014 tarihi yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir. 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 24/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.