Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan yapılan yargılama sonucunda, Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2014 tarihli 2013/703 E., ve 2014/546 K. sayılı sanıkların beraatlerine dair kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05/12/2018 tarihli, 2016/10066 E., 2018/14819 K. sayılı kararı ile ''Katılana ait, evinin yakınında trafikten çekilmiş, motoru olmayan ve park halinde bulunan kamyonetin, motorunun olmaması, kapı ve camlarının açık olması, içerisine çocukların girerek ateş yakmaları nedeniyle çevreye zarar verdiği gerekçesiyle, sanıklar ... ve Hasan Fatih tarafından Muhammet Ali'ye ait çekiciyle çekilerek hurdacılar sanayine, oradan da sanık ...'e ait arabayla başka yere götürülmesi şeklindeki olayda sanıkların hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine, hırsızlık kastıyla hareket etmediklerine ilişkin hayatın olağan akışına uygun olmayan savunmalara itibar edilerek, yazılı şekilde beraatlerine karar verildiği” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmesi üzerine, mahkemece 10/10/2019 tarihli ve 2019/22 E., 2019/810 K. sayılı karar ile sanıkların hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, hükmün sanıklar ..., ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01/07/2020 tarihli, 2020/498 E., 2020/7445 K. sayılı ilamı ile “Sanık ...’in temyiz talebinin süre yönünden reddine, sanıklar Hasan Fatih ÇALIK ve ... hakkındaki hükümlerin onanmasına karar verildiği, sanık ... vekili tarafından verilen 28/09/2020 tarihli dilekçe ile karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine, “Katılana ait, evinin yakınında trafikten çekilmiş, motoru olmayan ve park halinde bulunan kamyonetin, motorunun olmaması, kapı ve camlarının açık olması, içerisine çocukların girerek ateş yakmaları nedeniyle çevreye zarar verdiği gerekçesiyle, sanıklar ... ve Hasan Fatih tarafından daha önce tanımadıklarını belirttikleri Muhammet Ali'ye ait çekiciyle çekilerek hurdacılar sanayine, oradan da sanık ...'e ait arabaya halat bağlanmak suretiyle başka yere götürülmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ...’nin aşamalarda tutarlı şekilde, çekici şoförlüğü yaptığını, suç tarihinde daha önce tanımadığı sanıkların kendisini arayarak çekilecek hurda araç olduğunu söylemeleri üzerine bildirdikleri buluşma yerine gittiğini ve diğer sanıkların aracın dedelerine ait olduğunu söylediklerini, ayrıca aracı çekiciye yüklerken gerekli olan bazı aletleri de aracın önünde bulunduğu evlerinden getirmeleri ve annelerinin de gelmesi nedeniyle şüphe duymadığını, aracı dosyada mevcut araç takip formunu da düzenlemek suretiyle 50 TL karşılığında hurdalığa götürdüğünü, daha sonra ne olduğunu bilmediğini beyan etmesi, diğer sanıkların da aşamalarda sanık ...'nin beyanları doğrultusunda ifade vermeleri karşısında, “sanığın savunmasının aksine diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğine dair cezalandırılmasına yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin, beraati yerine mahkûmiyetine hükmedilmesinin yasaya aykırı bulunduğu” gerekçesi ile, Dairemizin Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2019 tarihli 2019/22 E., 2019/810 K. sayılı kararının sanık ... bakımından onanmasına dair 01/07/2020 tarihli, 2020/498 E., 2020/7445 K. sayılı kararının, sanık ... lehine bozulmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/12/2020 gün, KD/2020/88334 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya Dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;