2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından birleşen davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise tazminatların miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı karşılıklı boşanma davasında ilk derece mahkemesince; tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına, tarafların tazminat taleplerinin reddine, davalı-davacı kadın yararına hükmedilen aylık 250 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesinden itibaren 300 TL yoksulluk nafakası olarak devamına, ortak çocuk ...’ın velayetinin anneye verilmesine, babası ile arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına hükmedilen aylık 200 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesinden itibaren 250 TL iştirak nafakası olarak devamına ilişkin karara karşı davalı-davacı kadın tarafından asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakaların miktarları yönünden istinaf talebinde bulunmuş olup, davacı-davalı erkek istinaf talebinde bulunmamıştır. İstinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince davacı-davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle davalı-davacı kadının yararına 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

O halde ilk derece mahkemesince verilen birleşen davanın kabulü ve davacı-davalı erkeğin tazminat taleplerinin reddine ilişkin bölümüne yönelik davacı-davalı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmadığından, davacı-davalı erkeğin, birleşen davanın kabulü ve tazminat taleplerinin reddine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2.Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yersizdir. b-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.