4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 12/11/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar Niyazi ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan Niyazi Kayıkçı ve ... tarafından temyiz olunmuştur. Davacı, davalıların desteğinin rızası dışında geceleyin evine girmesi, eşiyle birlikte olması ve kendisini öldürmeye teşebbüs etmesi nedeniyle uğradığı manevi zarar karşılığı 20.000,00 YTL istemiştir. Davalılar, zamanaşımı def’inde bulunmuşlar, ölenin mirasçısı olmayan davalılardan ...’ya husumet düşmeyeceğini, bu olaylar sonucu destek ...’yı öldüren davacının tazminat isteyemeyeceğini savunmuşlardır. Yerel mahkemece, hakkındaki dava geleceğe bırakılan (atiye terk edilen) davalılardan ... hakkındaki istem reddedilmiş; diğer davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, geceleyin davacının evine gelen davalıların mirasbırakanı ...'nın, davacının eşi ile birlikte olduğu, uyandığında durumu fark eden davacı ile silahlı olan mirasbırakanın birbirlerine saldırdığı, bu sırada mirasbırakanın tabancasını ele geçiren davacının, davalıların mirasbırakanını öldürdüğü, eşini ise öldürmeye kalkıştığı anlaşılmaktadır.

Olayların gelişim biçimi ve niteliği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen 15.000,00 YTL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacılar yararına 10.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.