2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi ve sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesinin de infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza 8 ay olarak belirlendikten sonra TCK'nın 152/2-a maddesi uyarınca 1 kat artırılırken 16 ay yerine 1 yıl 4 ay hapis cezasına ve TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sonucu neticeten 13 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, hesap hatası sonucu 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılması, 2. 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde artırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, verilecek ceza iki katına kadar artırılır" cümlesindeki "iki katına" ibaresinin çıkartılarak yerine "bir katına" ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki artırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayin edilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.