Mala zarar verme suçundan düşme kararı verildiğinden ve aleyhe temyiz olmadığından dolayı tebliğnamedeki eleştiriye iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında gece vakti işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde uygulama maddesi olarak 116/2-4 yerine 116/1-4 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir. 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nun 53. maddesinde yapılan değişikliklerin ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarih ve 2012/6-1431 Esas, 2013/18 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, sanıkların mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek bulunmadığı, bu durumun infaz aşamasında gözetilebileceği hususu göz önüne alındığında, sanıkların mükerrirliklerine esas alınan ilamların gösterilmemesi infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.