11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09.07.2019 tarih ve 2019/249-2019/462 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket ile davalı şirket arasında gerçekleşen ticari alış verişten dolayı düzenlenen fatura nedeniyle davalının cari hesaptan kaynaklanan borcunu ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan ilamsız takibe de itiraz ettiğini iddia ederek, itirazın iptaline, takibin devamına ve % 20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının gönderdiği kumaşların ayıplı olduğunu, bu hususun davacı şirkete bildirildiğini, kumaşların depoda beklediğini, ayıplı kumaşlar nedeniyle müşterisini kaybettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, malı satın alan davalı alıcının süresi içinde ayıp ihbarında bulunmadığından ayıptan kaynaklı hakları kullanamayacağı, davacının mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesine göre takibe konu malın bedelini talep etme hakkının bulunduğu, bu hususun ticari defter ve kayıtlarla sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.